کاربرد خاکپوش

کاربرد خاک پوش میتواند تا حدی گسترش بیماری را محدود کند. برای این منظور خاک با لایه پلی اتیلنی ترانس پرنسی (شفاف) با ضخامت05/۰ میلی متر پوشیده می شود. آزمایش ها نشان داده است در کاربرد خاک پوش عوامل بیماری را به طور محدودی آشکار میشوند و در مقایسه با روش پیوند موفقیت کمتری دارد اما در ترکیب با دیگر روشها میتواند تاثیر زیادی در کنترل بیماری داشته باشد. همچنین کاربرد خاک پوش میتواند تاثیر زیادی روی ویژگی های میوه وزن کیفیت میوه و عملکرد محصول پیش رس داشته باشد.

 تهویه کنترل دما و کاهش رطوبت

کنترل دما و کاهش رطوبت نقش اصلی در حفظ سلامت محصولات گلخانه ای بازی می کند. در طول زمستان و بهار رطوبت هوا و چرخش محدود هوا باعث گسترش بسیاری از بیماری ها در محیط رشد می شود. تجمع رطوبت باعث ایجاد شرایط مرطوب در برگها شده و آلودگی باکتریایی و قارچی را افزایش می دهد. تهویه خوب و کنترل دما عوامل بحرانی در کاهش رطوبت و کنترل بیماریهای هوازاد هستند. برای اطمینان از تهویه خوب باید فضایی در بالای گیاهان و در بین آنها وجود داشته باشد. برای تهویه مناسب باید ۲۵ درصد از کل سطح گلخانه با توری پوشانده شود. برای افزایش تهویه و جلوگیری از مصرف مواد غذایی، قطع برگهای پائینی، وقتی ارتفاع گیاه به ۱۲۰ سانتی متر می رسد، لازم است.
تراکم پایین بوته عاملی برای گردش مناسب هوا است. کاشت ۲ بوته در متر مربع باعث تهویه بهتر و کیفیت بیشتر میگردد (۹). دمای هوای مطلوب برای گوجه فرنگی در روز ۳۲-۲۳ و در شب ۲۱-۵/۱۵ درجه سانتی گراد است. استفاده از روش پوشال و پنکه برای خنک کردن گلخانه در فصل گرم و استفاده از بخاری های پنکه دار در گلخانه و هدایت گرما با لوله های پلی اتیلنی در سراسر گلخانه به ایجاد دمای مطلوب در مناطق سرد کمک می کند.

تغذیه عامل کنترل عوامل بیماری زا

گیاهی که به خوبی تغذیه شده باشد یک گیاه سالم است. حفظ متعادل تغذیه، نور و رطوبت منجر به ایجاد گیاه سالمی میشود که قادر است به خوبی بیماری ها و آفات را دفع کند.

 کشت خاکی

خاک ممکن است در اثر استقرار تاسیسات گلخانه ای فشرده شود که این وضعیت باعث محدودیت رشد ریشه گیاهان می شود عبور و مرور تجهیزات سنگین باید کمینه باشد تا خاک فشرده نشود. برای کشت خاکی باید خاک را سبک کرد. استفاده از مواد آلی خوب تجزیه شده مثل کمپوست قبل از استقرار گیاه کمک زیادی به سبک شدن خاک می کند. گوجه فرنگی نیاز به ۴۶-۳۴ کیلوگرم نیتروژن در هر ۲۵۰۰ متر مربع دارد. همچنین نیاز به مقدار زیادی فسفر و پتاسیم برای بیشینه عملکرد دارد. برای تعیین میزان مواد غذایی مورد نیاز لازم است آزمایش خاک انجام شود. بالاترین کارایی کودها درPH ۶ تا ۸/۶ است. برای کمک به حفظ مواد غذایی و سطوح pH یک pH متر دستی لازم است. کمپوست ماده غذایی اصلی در بسترهای کشت خاکی است. معمولا ۱ تا ۲ متر مکعب کمپوست برای ۱۰۰ متر مربع خاک بستر استفاده می شود.

 کشت بدون خاک

این روش باعث افزایش عملکرد و کاهش ضایعات محصول در اثر بیماری های خاکزاد می شود. در صورت کنترل عوامل بیماری را این روش مناسب ترین روش برای جلوگیری از گسترس بیماریهای خاکزاد میباشد. این روش ممکن است در گلدان یا کیسه های پلاستیکی با ظروف دیگر انجام شود که مخلوط خاکی دستکاری شده دارند. این قبیل مخلوط های خاکی معمولا بدون خاک میباشند و شامل پیت ،ورمیکولیت آهک و کود هستند. در گوجه فرنگی N-P-K باید در نسبت ۲۵/۱: ۱:1تا چهارمین خوشه گل در سیستم کشت بدون خاک به کار رود. سپس این نسبت به ۳: ۱: ۲۵/۱ تغییر می کند تا نسبت K و N افزایش یابد مقدار N معمولا در حد ۱۵۰ تا ppm ۲۰۰ حفظ میشود. تجزیه بافت برگ می تواند در تعیین نیاز غذایی و برنامه مناسب کوددهی گلخانه موثر باشد.

آبیاری

برای تولید گوجه فرنگی آبیاری پیوسته و کافی ضروری است. آبیاری مداوم می تواند منجر به پوسیدگی گلگاه و با ترک خوردگی میوه شود. آبیاری قطره ای بهترین روش آبیاری در گوجه فرنگی است. در کشت خاکی می توان با تانسیومتر رطوبت خاک را اندازه گیری کرد. آبیاری بیش از یک بار در روز به حفظ رطوبت پایدار در گلخانه کمک می کند. خیس شدن برگها در زمان آبیاری ممکن است باعث گسترش بیماری شاخ و برگ شود. برای کمینه کردن این مشکل باید از خیس شدن برگها جلوگیری نمود. همچنین کیفیت آب آبیاری نیز در تولید محصول موثر است.

استفاده از رقم های مقاوم

یک راه مقابله با بیماری ها استفاده از رقم های مقاوم است. امروزه رقم های زیادی شناسایی شده اند که دارای مقاومت به پوسیدگی طوقه و ریشه،فوزاریوم ورتیسیلیوم، ویروس موراییک توتون و غیره هستند.

مرحله تولید نشا

تولید نشا مرحله ای حساس در تولید گوجه فرنگی گلخانه ای است. به دست آوردن نشاهای عاری از بیماری ،قوی و یکسان میتواند باعث موفقیت در کشت گلخانه ای در برابر آفات و عوامل بیماری زا شود. نشاهای حاصل از بذر وقتی به بهترین روش پرورش یابند می توان مطمئن شد که نشاها عاری از بیماری و در شرایط خوبی هستند. کشت زود هنگام با گیاهان قوی می تواند زمان تا اولین برداشت را کوتاه کند. برای تولید نشا ابتدا باید بذر با آب گرم با دمای ۵۵ درجه سانتی گراد به مدت ۳۰ دقیقه تیمار شود. این عمل باعث کنترل بیماریهای بذرزاد می شود. استفاده از محیط ضد عفونی شده برای تولید نشا ضروری است. استفاده از رقم های مقاوم به بیماری و پرورش نشادر گلخانه های مجزا از محصولات دیگر باعث تولید نشاهای مطلوب می گردد. رعایت کلیه استانداردهای دمایی کودی و فضا برای تولید نشاء منجر به تولید نشا در اندازه مطلوب خواهد شد، چون نگه داشتن نشا،بیش از 4هفته باعث تشکیل گل در آنها می شود.