روش تولید گوجه فرنگی گلخانه ای

روش نمونه برداری برای تجزیه برگ

اگرچه میتوان از برگهای مختلف گیاه نمونه برداری نمود اما بهترین برگ برای نمونه برداری آخرین برگچه انتهای برگ مرکب و بالغی است که در قسمتی از گیاه واقع است که اکثر خوشه های میوه در حال نمو وجود دارند. تعداد ۳۰ تا ۵۰ گیاه برای نمونه برداری انتخاب می شوند. اگر گیاهان علایم تنش را نشان میدهند باید دو گروه برگ انتخاب شوند گروه اول که طبیعی هستند و گروه دوم که علایم تنش را نشان می دهند هرگز نباید نمونه برداری از برگهای مرده با گیاهان دارای علایم خسارت بیماری آفت و یا دارای صدمه مکانیکی صورت گیرد.
اگر برگ با مواد شیمیایی محلول پاشی شده باشد و یا با هوای دارای گرد و غبار مواجه شده باشد. ابتدا باید در مواد شوینده عاری از فسفر با غلظت ۱ درصد به مدت ۳۰ ثانیه قرار داده، سپس در آب تمیز شسته و پس از خشک شدن در کیسه تمیز گذاشته شود. بافت تازه نباید در کیه پلاستیکی در بسته قرار داده شود و در مسیر انتقال به آزمایشگاه خنک نگهداشته شود. در غیر این صورت برگ در هوای تمیز به مدت ۲۴ ساعت قرار داده می شود تا نسبتا خشک شود و سپس در پاکت کاغذی گذاشته شده و به آزمایشگاه منتقل میگردد برای داشتن تفسیر صحیح از تجزیه گیاه باید اطلاعاتی در مورد نوع کشت( خاک یا آبکشت) دمای گلخانه، pH خاک یا بستر کاشت، آفات و بیماریهای موجود شرایط رطوبتی گلخانه میزان شوری بستر کاشت، علف های هرز موجود،خسارت علف کش، رقم مورد کشت، فاصله کاشت گیاهان مدیریت ،آب تاریخ کاشت و روش کوددهی در اختیار آزمایشگاه آنالیز کننده بافت گیاه قرار گیرد. در اکثر آزمایشگاه ها میزان عناصر پر مصرف را بر اساس درصد و عناصر کم مصرف را بر اساس میلی گرم در کیلوگرم (پی پی ام) گزارش می کنند. در جدول ۱۳- ۷ میزان عناصر پر مصرف و کم مصرف بافت گیاه گوجه فرنگی بر به حسب واحدهای مختلف آمده است.

جدول ۱۳- ۵ میزان عناصر پر مصرف و کم مصرف در گوجه فرنگی

نیتروژن در گوجه فرنگی به صورت متحرک است و در حد متوسط مورد نیاز است. به صورت کاتیون أمونیوم (+NH4) و آنیون نیترات (NO3) قابل جذب است. غلظت نیتروژن در محلول غذایی باید ۲۰۰-۱۰۰ میلی گرم در لیتر نیتروژن به صورت آمونیوم یا نیترات باشد. در مراحل اولیه رشد و نمو آمونیوم به راحتی جذب گیاه می شود. اما با ورود گیاه به مرحله زایشی، آمونیوم به علت تاثیر منفی بر رشد گیاه و محصول همچنین افزایش پوسیدگی گلگاه میوه نباید مصرف شود. با کاهش میزان آمونیوم و افزایش میزان نیترات پوسیدگی گلگاه کاملا کنترل می شود. افزایش نسبت آمونیوم به نیترات علاوه بر پوسیدگی گلگاه میوه باعث کاهش تعداد میوه و کاهش وزن متوسط میوه نیز می شود. علاوه بر کاهش عملکرد میزان عناصر گیاه و میوه تحت تاثیر زیادی میزان آمونیوم قرار می گیرد. به این ترتیب که با افزایش میزان آمونیوم میزان فسفر، پتاسیم، کلسیم و منیزیم گیاه کاهش می یابد. همچنین میزان فسفر و پتاسیم میوه کم میشود ولی میزان کلسیم میوه تحت تاثیر قرار نمی گیرد. بنابراین وجود میزان نیتروژن به میزان کافی برای رشد گیاه ضروری است و بر تعداد گل و عملکرد میوه موثر است اما زیادی نیتروژن باعث افزایش معنی دار درصد میوه های با رسیدگی غیر یکنواخت (Blotchy) می شود.

کودهای معمول نیتروژن دار

کودهای معمول نیتروژن دار عبارتند از:
فسفات آمونیوم دی هیدروژن (NH4H2PO4)(11درصد نیتروژن و ۲۱ درصد فسفر)
نیترات آمونیوم (NH4NO3)(۳۴ درصد نیتروژن شامل ۱۷ درصد آمونیوم، ۱۷ درصد نیترات).
فسفات دی هیدروژن آمونیوم (NH4)2SO4) (21درصد نیتروژن ۲۵ درصد گوگرد)
فسفات هیدروژن دی آمونیوم (NH4)HPO4) ۱۶-18درصد نیتروژن، ۲۱ درصد فسفر)
نیترات کلسیم (Ca(NO3),4H2O)(16درصد نیتروژن، ۱۹ درصد کلسیم)
نیترات پتاسیم (KNO3)(16درصد نیتروژن، ۳۶ درصد پتاسیم)
اوره (NH2)۲) (CO(۴۵-۴۶ درصد نیتروژن)
اوره با پوشش گوگردی (CO(NH2)-S (40درصد نیتروژن)
اوره فرمالدیید (CO(NH2)۲-CH2)(40درصد نیتروژن)
پنبه دانه (۱۳-۱۲ درصد نیتروژن)
کود دامی (۱۲-۱۰ درصد نیتروژن)
کود مرغی (۴۰-۲۰) درصد نیتروژن)

علایم کمبود نیتروژن

علایم کمبود نیتروژن کند شدن رشد بازماندن از رشد و سبز کم رنگ شدن برگ گیاه است و با پیشرفت کمبود، برگهای پایینی با پیرتر زرد شده و از بین می روند. در اثر کمبود نیتروژن گیاهان زودرس می شوند و کمیت و کیفیت میوه کاهش می یابد.

علایم زیادی نیتروژن

زیادی نیتروژن به صورت سبز تیره شدن برگ گیاه و حساس شدن گیاه به بیماری ها و آفات و تنش های رطوبتی پوسیدگی گلگاه میوه کاهش میوه دهی و کیفیت میوه دیده می شود.

مسمومیت آمونیومی

مسمومیت آمونیومی به صورت فرورفتگی با خمیدگی خفیف برگهای پیر، زخم روی ساقه و برگ و پوسیدگی گلگاه میوه بروز میکند. با بالغ شدن گیاه یافت آوندی شروع به از بین رفتن می کند و با قطع ساقه در قسمت پایین گیاه میتوان بدرنگی بافت آوندی را مشاهده کرد که منجر به پژمردگی و نهایت مرگ گیاه می شود.